Mijn drie hoogtepunten van maart 2018

Midden april nog een blogpost schrijven over je hoogtepunten van maart is een beetje achter de feiten aanhollen. Maar laat het in deze snelle tijden een voorbeeld van slow writing zijn.

Van maart 2018 wil ik onthouden dat ik te veel hooi op mijn vork genomen heb. Mensen die mij kennen denken nu vast ‘tell me something new’. De titel van deze blog is dan ook niet toevallig en geldt op alle vlakken van mijn leven.

Het is echter alsof het nu pas echt tot mij doordringt, want ik voelde mij de voorbije twee weken fysiek en mentaal erg moe. Daarom wil ik het tot na de zomer echt wat rustiger aan doen.

Desalniettemin kende de maand maart ook een aantal hoogtepunten die ik graag met jullie deel.

1. Ik werd geïnterviewd over mijn weg naar zelfwaardering- en aanvaarding

Begin maart werd ik gecontacteerd door Anabel die voor haar opleiding journalistiek een magazine maakt over zelfbeeld en zelfwaardering. Op een vrijdagnamiddag hadden we een fijn gesprek over onder andere plus styling, je lichaam leren aanvaarden zoals het is en jezelf toelaten om te genieten van lekkere dingen. Ik hoop het volledige interview binnenkort met jullie te kunnen delen!

2. Ik ontmoette Sabine Peeters en had een superfijne voormiddag bij Xandres Xline

In deze blogpost schreef ik over de collectie die blogster en make-upartieste Sabine Peeters ontwierp voor Xandres Xline. Ik liet dan ook de kans om haar te ontmoeten in de Xandres Xline-winkel in Gent niet liggen. We hadden een heel fijn gesprek over de thema’s die ons beiden aanbelangen en we hielden een mini-fotoshoot met de stuks uit haar collectie.

3. Ik las 25 jeugdboeken en hier zijn een aantal aanraders…

In mijn blogpost over de maand februari schreef ik waarom ik in godsnaam zoveel jeugdboeken doorploegde en beloofde ik om een lijstje met aanraders te geven.

Wel… hier komt het:

  • The Hate U Give – Angie Thomas: de openingsscène van dit boek grijpt onmiddellijk naar de keel. Starr Carter ziet haar beste vriend Khalil onschuldig doodgeschoten worden door een politieagent. Zijn dood is de aanleiding voor een reeks protesten door de Black Lives Matter bewering. Een noodzakelijk boek dat een stem geeft aan diegenen die maar weinig gehoord worden in de (jeugd)literatuur.
  • Mallko – Gusti: dit boek zweeft tussen een graphic novel en een prentenboek. Gusti wordt vader van een zoontje met downsyndroom. In dit boek schrijft en tekent hij zijn verwerkingsproces op ontroerende wijze neer.
  • Het boek van stof – Philip Pullman: wie houdt van een fantasyverhaal waar je volledig in kan verdwijnen, moet dit boek lezen. Het is een prequel (al dekt dat de lading niet helemaal) op de trilogie Het Gouden Kompas.
  • Onruststokers – Catherine Barter: never judge a book by its cover. Dit boek is daar een goed voorbeeld van, want achter de lelijke kaft schuilt een pareltje. De vijftienjarige Alena wil meer te weten komen over haar overleden moeder, maar haar broer bij wie ze woont tracht angstvallig dat verleden geheim te houden. Een hartverwarmend verhaal met erg veel aandacht voor diversiteit.
  • Onder mijn matras de erwt – Ted van Lieshout: geestige en ontroerende dichtbundel over de groei naar volwassenheid.
  • En toen, Sheherazade, en toen? – Imme Dros: ik wist vaagweg waar de sprookjes van 1001 nacht over gingen, maar Imme Dros selecteerde en herwerkte de verhalen tot een sterke verhalenbundel met prachtige illustraties van de hand van Annemarie van Haeringen.

Zo, bij deze neem ik mij voor om het echt wat rustiger aan te doen en meer tijd te maken voor slow writing!

Tot de volgende!

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

6 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *